Oorspronkelijk geschreven in het Engels, vertaald door OpenAI.

Een Mok die Droomt van Zwarte Bonenthee

​Het begon allemaal met een open brief.

​Ik ontmoette een man die in Oekraïne woont (die ik hier liefkozend “Pony” noem vanwege zijn liefde voor appels). Zijn schrijven was zo vol humor dat het me vaak hardop deed lachen, waarbij ik de afstand tussen ons vergat.

​Pony geniet van zijn dagelijks leven, ook al is hij overgeleverd aan de genade van zijn twee geliefde katten. Hij is een artistieke ziel die van thee houdt, prachtige foto’s maakt en van films, muziek en het universum houdt. Hij heeft bij verschillende gelegenheden zijn eigen composities met me gedeeld. Vooral de eerste melodie die hij voor me speelde, oversteeg de taalbarrière; het raakte mijn ziel en roerde me tot tranen toe.
​Toen hij mijn diepe stem hoorde — waar ik me altijd onzeker over heb gevoeld — zei hij tegen me: “Het klinkt als warme jazz of een stille nacht. Het past perfect bij je.”

​Bij een andere gelegenheid gaf hij mij, terwijl ik mijn bezorgdheid uitte over de grote kans op een zware aardbeving in Japan, een digitale postzegel met een dromenvanger cadeau en zei: “Ik stuur je een dromenvanger. Meestal vangt hij slechte dromen, maar ik heb deze een speciale missie gegeven. Ik heb hem gevraagd om niet alleen nachtmerries te vangen, maar ook alle ’trillingen van de aarde’. Dus als de grond ooit besluit te beven, laat dit web dan alle vibraties opvangen en over je vrede waken.” Zelfs nu koester ik zijn woorden en die postzegel als mijn geluksharm.

​Terugkijkend herinner ik me hoe hij me, helemaal aan het begin van onze correspondentie, vroeg naar mijn favoriete thee. Ik vertelde hem dat het zwarte bonenthee was. Toen hij een foto van zijn favoriete mok zag, merkte hij op: “Nu droomt deze mok ervan dat er zwarte bonenthee in wordt geschonken.” Onlangs hebben we die droom eindelijk kunnen waarmaken.

​Nu delen we een nieuwe droom: om elkaar op een dag in eigen persoon te ontmoeten, zijn favoriete bordspellen te spelen, samen thee te drinken, zijn liedjes te zingen en hem voor te stellen aan mijn geliefde familie. We hebben ook wat kleine beloftes gedaan voor de toekomst: ik zal hem foto’s sturen van kersenbloesems wanneer de lente aanbreekt, en ik zal zijn favoriete Griekse salade maken als de zomer komt.

​Zelfs in zware omstandigheden blijft hij humor en prachtige muziek creëren. In hem voel ik een “blauwe vlam” — stil, maar brandend met kracht. En nu voel ik dat diezelfde vlam in mijn eigen hart is ontstoken. Dit licht bemoedigt mij en maakt mijn dagelijks leven helderder en warmer.

Net zoals zijn stem de oceaan overstak om mij te bereiken, is de illustratie die ik tekende ook over zee naar hem gereisd. De digitale postzegel die hij me via het scherm gaf, blijft aan mijn zijde als een dierbaar gelukssymbool. En de foto van de mok die eindelijk zijn droom zag uitkomen, is een symbool geworden van de diepe verbinding die we over de wateren heen delen. Ik wil dit alles graag met jullie delen.

​Ik geloof oprecht dat we, door diepgaand contact te maken met iemand over de grenzen heen, deze planeet een liefdevollere en mooiere plek kunnen maken. Ik hoop dat jij, die dit leest, ook een prachtige eigen penvriend zult vinden.

Via Slowly heb ik een vriend gevonden die als familie voelt. Ik wil mijn oprechte dank uitspreken aan het Slowly-team voor het bieden van de plek voor deze prachtige ontmoeting. Heel erg bedankt.