Oorspronkelijk geschreven in het Frans, vertaald door OpenAI.
Hallo allemaal,
Aanvankelijk had ik me aangemeld bij Slowly gewoon om Engels en Spaans te leren, terwijl ik nieuwe mensen en nieuwe culturen ontdekte.
Ik ga jullie vertellen over mijn mooiste ontmoeting…
Op 2 maart 2025 ontving ik een brief uit Spanje, geschreven door een vrouw.
De brief was eenvoudig maar goed geschreven, en ik vond het leuk dat ze mij de volgende vraag stelde: “als je iemand één advies kon geven, wat zou dat zijn?”
Ik schreef haar terug, zoals ik ook bij andere mensen deed, maar al snel — binnen minder dan 15 dagen — begon ik een andere band tussen haar en mij te voelen. Er gebeurde iets unieks en sterks…
We stuurden elkaar een enorme hoeveelheid brieven, meerdere op dezelfde dag.
Al snel merkte ik dat het wachten op haar brieven steeds langer duurde, en dat mijn gedachten overdag alleen nog maar om haar draaiden — hopend dat ze mij aan het schrijven was of aan mij dacht.
Wanneer ik geen melding kreeg, opende ik de app om er zeker van te zijn dat ik de aankomst van een brief niet had gemist…
En dan, na eindeloze uren van wachten (ik ben niet erg geduldig 🙂 verscheen er een envelop… ✉️
Wanneer ik haar naam zag verschijnen, ging mijn hart sneller kloppen en een aangenaam gevoel overspoelde mijn hele lichaam.
Ik hield ervan om te ontdekken wat ze me had geschreven, ik hield van haar woorden en van de manier waarop ze “tot ziens” zei terwijl ze me knuffels stuurde…
We voelden dat onze gevoelens wederzijds waren en besloten elkaar te ontmoeten, ongeveer twee maanden na onze eerste brief.
Toen ik haar op het vliegveld zag, vielen we elkaar in de armen.
Ik had niet aan dat moment gedacht — het moment dat het verschil laat zien tussen het leven achter een scherm en het echte leven.
En wat als de dingen uiteindelijk niet zouden zijn zoals we hadden verwacht? Ik was een beetje bang.
Maar toen we eenmaal in haar auto zaten, stelde ze me een vraag waardoor al mijn angst verdween: “Can I have a kiss?” 🤗
We kusten elkaar op de meest romantische plek ter wereld…
De plek waarvan we hadden gezegd dat onze eerste kus daar absoluut niet kon plaatsvinden: in haar auto, op de parkeerplaats van het vliegveld 😄
Ik bewaar een prachtige herinnering aan dat moment. Haar in het echt zien, haar geur ruiken, in haar ogen kijken, me verlegen voelen en tegelijkertijd dat gevoel niet willen hebben.
Af en toe schrijven we elkaar nog steeds via Slowly en sturen we elkaar ook echte brieven.
Brieven vol liefde, waarbij we de tijd nemen om mooie postzegels uit te kiezen 😌
………
Of het nu om liefde of vriendschap gaat, ik wens jullie allemaal dat jullie iemand ontmoeten bij wie jullie je volledig rustig en gelukkig voelen,
die er zal zijn om jullie verdriet en twijfels te lezen, en die zal antwoorden om jullie te steunen en aan het lachen te maken.
💌🥟
