Oryginalnie napisane w języku angielskim, przetłumaczone przez OpenAI.
Cześć! Jestem Nicolas i odkąd dołączyłem do tej aplikacji, miałem sporo przyjaciół korespondencyjnych. Niestety nigdy nie trwało to długo i potrzebowałem dużo cierpliwości, żeby naprawdę znaleźć „właściwego” przyjaciela korespondencyjnego, czy raczej przyjaciółkę.
Z ciekawości do Finlandii szukałem interesujących osób stamtąd i wysłałem list do dwóch z nich, ale nigdy nie dostałem żadnej odpowiedzi. Po pewnym czasie podjąłem kolejną próbę i znalazłem profil Mari. Naprawdę wyglądała na osobę, z którą mógłbym mieć wiele wspólnego, więc wysłałem do niej list, choć nie spodziewałem się wiele.
Ale mój list do Mari okazał się początkiem wspaniałej, wyjątkowej i niesamowitej przyjaźni! Nie potrafię opisać, jak magiczna była nasza więź; mogę tylko powiedzieć, że wymiana listów z Mari była najlepszą rzeczą lata 2025. Mogliśmy rozmawiać o wszystkim, a także dzieliliśmy się wieloma ciekawymi rzeczami o naszych krajach, takimi jak jedzenie, muzyka i kultura. Po prostu czuło się, że to jest to, a nasze listy stały się tak długie, że w końcu na jedną wiadomość potrzebowaliśmy dwóch, trzech, a nawet czterech listów.
Szybko odkryliśmy, że mamy wiele wspólnego: dzieliliśmy zainteresowania, pasje, podobny styl życia, ale także podobne trudności. Mari i ja wspieraliśmy się w mrocznych chwilach i rozmawialiśmy prawie codziennie. W pewnym momencie zaczęliśmy pisać na WhatsAppie i prowadzić rozmowy (wideo), czasem nawet przez całą noc, żeby czuć się mniej samotnie. Mimo fizycznej odległości zostaliśmy bliskimi przyjaciółmi i rozmawialiśmy, kiedy tylko było to możliwe.
W lipcu 2026 roku, po ponad roku rozmów, zaczęliśmy planować nasze pierwsze spotkanie na żywo. Wtedy wiedzieliśmy już o sobie prawie wszystko, nawet o niektórych naszych najmroczniejszych sekretach, których nie zdradzilibyśmy nikomu innemu. Chociaż nie jestem zbyt odważny, moja fińska przyjaciółka przekonała mnie, żebym zarezerwował lot do Helsinek, i tak zrobiłem.
Zaledwie kilka tygodni później przebyłem ponad 1500 km, żeby po raz pierwszy spotkać osobiście Mari, moją fińską przyjaciółkę, która była moją przyjaciółką korespondencyjną ze Slowly. To był niezwykle ekscytujący dzień i kiedy w końcu zobaczyłem ją na lotnisku, od razu się przytuliliśmy, niezdolni w tamtej chwili powiedzieć cokolwiek.
Od razu poczułem się w Finlandii więcej niż mile widziany. Mari była wspaniałą, troskliwą i taktowną gospodynią i dzięki niej poznałem jej piękny kraj w bardzo autentyczny sposób. Odkrywaliśmy fińską przyrodę, zbieraliśmy jagody na ciasto, pojechaliśmy nad kilka pięknych jezior i razem gotowaliśmy. Poznała mnie z Lohikeitto, fińskim daniem narodowym, a ja dałem jej spróbować po raz pierwszy w życiu niemieckiej Currywurst. Szczególnie podobał mi się jeden wieczór, kiedy mieliśmy ognisko; ironicznie, w opisie mojego profilu napisałem, że chciałbym mieć przyjaciela korespondencyjnego, którego towarzystwo daje takie uczucie, jakby siedzieć razem przy ognisku!
Ale bawiliśmy się też świetnie jako przyjaciele. Gra w karty, wymyślanie nowych żartów znanych tylko nam i śmianie się z nich, a także słuchanie naszych ulubionych piosenek w samochodzie i śpiewanie razem z nimi (miejmy nadzieję, że inni kierowcy nas nie słyszeli) to rzeczy, które można robić tylko z najbliższymi przyjaciółmi. Mari też ciągle mi powtarzała, że zachowuję się „tak bardzo po niemiecku”, czego wcześniej nigdy nie zauważyłem.
Tydzień w Finlandii jest dla nas zdecydowanie niezapomniany, a pożegnanie na lotnisku było niezwykle trudne; już bardzo za sobą tęsknimy i nie możemy się doczekać kolejnego spotkania, może w Niemczech, żeby następnym razem to ona była moim gościem.
Jestem tak wdzięczny, że miałem okazję poznać tak prawdziwą, empatyczną i lojalną przyjaciółkę! Oczywiście nigdy nie wiadomo, co przyniesie przyszłość, ale jestem prawie pewien, że to może być przyjaźń na całe życie, mimo że mieszkamy w różnych krajach i nie mówimy w swoim ojczystym języku. Ale to nie powstrzyma nas od troszczenia się o siebie, bo po to właśnie stworzono Slowly: żeby zaprzyjaźniać się z ludźmi z innych krajów, których inaczej nigdy byś nie poznał.
Wpadając na siebie, Slowly bardzo zmieniło nasze życie i życzę wam wszystkim, żebyście doświadczyli tu czegoś podobnego, bo jeśli naprawdę walczysz o przyjaźń, fizyczna odległość przestaje być problemem.
Dziękuję ci, Slowly, za stworzenie tak wspaniałego sposobu poznawania ludzi z całego świata. Bez ciebie ta podróż byłaby niemożliwa!
Naprawdę mam nadzieję, że nasza historia zainspiruje niektórych z was do szukania prawdziwych, autentycznych i szczerych przyjaźni, bo jeśli w nie wierzycie, znajdziecie je.
