Oryginalnie napisane w języku angielskim, przetłumaczone przez OpenAI.
Ze względu na prywatność podzielę się tylko naszymi inicjałami, ponieważ nie powiedziałam jeszcze wszystkim (na przykład moim rodzicom) o naszym związku.
Mój chłopak O. i ja, S., poznaliśmy się na Slowly. Zaczęłam korzystać ze Slowly w lutym 2025 roku. Nie używam go od dawna. Planowałam pojechać do kraju O. w lipcu 2025 roku na szkolenie. Chciałam znaleźć przyjaciela z tego kraju i nauczyć się nowego języka. Natrafiłam na profil O. na Slowly i wysłałam mu list. Ponieważ list potrzebował ponad dwunastu godzin, aby dotrzeć, musiałam cierpliwie czekać. Slowly naprawdę nauczył mnie cierpliwości.
Zaczęłam rozmawiać z O. codziennie. Wszystko, co robiłam, to czekałam na jego listy. W marcu zdecydowaliśmy się rozmawiać przez inną aplikację do wiadomości. Pod koniec marca zdaliśmy sobie sprawę, że nasze uczucia do siebie są czymś więcej niż tylko przyjaźnią korespondencyjną. Zaczęliśmy się spotykać, mieliśmy rozmowy wideo, a O. zaplanował miejsca, do których zabierze mnie, gdy przyjadę do jego kraju.
Aby podróżować do kraju O., musiałam zdobyć wizę. Złożyłam wniosek około cztery miesiące przed planowaną datą podróży i nerwowo czekałam na wynik. Mogłam odebrać paszport dopiero cztery dni przed wyjazdem — wiza została przyznana.
Nigdy nie zapomnę chwili, gdy zobaczyłam O. na lotnisku. Po wyczerpującej, dwunastogodzinnej podróży byłam zmęczona, ale było warto — tam był on, miłość mojego życia, stojący przede mną, gdy starałam się nie upaść, ciągnąc za sobą walizkę.
To był najwspanialszy miesiąc mojego życia. Pochodząc z tak różnych kultur i mówiąc różnymi językami, jak to możliwe, że rozumieliśmy się lepiej niż ktokolwiek inny? Byliśmy tak różni, a jednak w jakiś sposób tacy sami. Oboje byliśmy ludźmi, którzy potrafią cieszyć się z małych i prostych rzeczy. Najsmaczniejszy posiłek, jaki kiedykolwiek jadłam, to po prostu kawałek chleba, który dzieliłam z nim. Mój ulubiony napój to mrożona herbata, którą pijemy razem. Nigdy nie jadłam lodów takich jak te, które jadłam siedząc z nim na chodniku. Nie byłam w ojczyźnie, ale patrząc w jego oczy, czułam się jak w domu.
Razem z nim próbowałam rzeczy, których nigdy wcześniej nie próbowałam, słuchałam piosenek, których nigdy wcześniej nie słyszałam, i odkryłam kraj, którego nie znałam. Przez to wszystko odkryłam nową stronę samej siebie — część mojej duszy, która czekała, aż O. ją obudzi.
Pożegnanie na lotnisku było nieznośnie trudne. Mógł iść ze mną tylko do kontroli paszportowej. Potem byłam już sama i myślę, że płakałam prawie przez godzinę, wpatrując się w portret, który mi podarował.
Codziennie piszemy do siebie i kontynuujemy rozmowy wideo. Teraz wszystko wydaje się trudniejsze. Kiedy planowałam odwiedzić jego kraj w lipcu, byliśmy pewni, że będziemy razem, ale teraz nie mamy pojęcia, kiedy znowu się zobaczymy. Jestem studentką, która ukończy studia w 2026 roku. O. musi ukończyć kilka szkoleń, aby znaleźć pracę. Bardzo chce mnie odwiedzić, ale jego szkolenia przypadają w czasie moich wakacji, więc musi zostać w swoim kraju. Rozważam kolejną podróż do jego kraju, ale wniosek wizowy wymaga zarówno czasu, jak i pieniędzy, których prawdopodobnie nie jestem w stanie zapewnić. Myślę, że nie będziemy mogli się zobaczyć przez co najmniej kolejny rok.
Po ukończeniu studiów zamierzam znaleźć pracę w jego kraju i doskonalić swoje umiejętności językowe. Być może nie będzie to łatwe, ale chcę spróbować, ponieważ wierzę w miłość między mną a O. Czasami czuję się zrozpaczona lub bez nadziei, ale czysta miłość O. daje mi siłę.
Chcemy się pobrać. Być może oboje — O. i ja — będziemy musieli zmienić w sobie pewne rzeczy. W końcu urodziliśmy się i wychowaliśmy w różnych częściach świata, ale nie postrzegamy tego jako przeszkody dla naszej miłości. Jesteśmy pewni, że będziemy naprawdę szczęśliwi razem. Szczerze mam nadzieję, że każdy, kto czyta tę historię, będzie o nas myślał z życzliwością i dobrymi intencjami.
Zdecydowałam się podzielić naszą historią, aby zainspirować innych użytkowników Slowly i wyrazić swoją wdzięczność zespołowi Slowly. Dzięki tej wspaniałej aplikacji O. i ja odnaleźliśmy się. Znaleźliśmy prawdziwą miłość. Mam nadzieję, że inni użytkownicy Slowly, a nawet ci, którzy jeszcze nie odkryli tej aplikacji, również znajdą prawdziwą miłość i szczęśliwe życie.
