Historie Slowly
Znajomości korespondencyjne, które można znaleźć tylko w Slowly
Odbyliśmy dziesiątki rozmów wideo, ale zobaczenie go na żywo po raz pierwszy było czymś zupełnie innym. Jakby mój telefon nie mógł pomieścić jego pełnej wersji.
Akceptuje mnie takim, jakim jestem. Ratował mnie raz za razem, wyciągając mnie z najciemniejszych dolin.
Próbowałem przygotować niektóre z potraw, którymi podzielili się ze mną moi korespondencyjni przyjaciele, jak indyjskie jalebi, brazylijska goiabada, japońska galaretka sakura i koreańskie kimchi — powiedzmy, że moje próby nie były idealne, ale na pewno były zabawne.
There is something so unrealistic yet utterly romantic about sending countless letters to some person you’ve never met, and slowly falling in love in the process...
Często wymieniamy się historiami o naszych lękach i zmartwieniach dotyczących życia. Nigdy nie wahałam się, żeby mu cokolwiek powiedzieć.
Czuję się jak stary przyjaciel, który tęsknił za drugim i w końcu się spotkał po długim czasie rozłąki.
Why do people nowadays keep sending letters?
This story started with me who didn't know what to do because I couldn't sleep that night...
I loved 'talking' to Nick because I can write whatever I want without feeling pressured.
We grew up in a digital world so to speak. But I always feel like I was born in the wrong era!
nigdy już się ze sobą nie kontaktowaliśmy ponieważ on nie chciał dawać mi złudnej nadziei
So, after a week of sending letters in Slowly, he asked me to meet up...