Spędziliśmy przyjemne popołudnie w centrum CDMX, spacerując po Bellas Artes i odwiedzając klasyczną kawiarnię w Torre Latinoamericana. Niezapomniane doświadczenie.

Obserwowanie, jak twój przyjaciel korespondencyjny ożywa i materializuje się w osobę, o której tyle się dowiedziałeś, to najbardziej sentymentalne i surrealistyczne uczucie, jakie kiedykolwiek doświadczyłem.

Czułam się, jakbyśmy znali się od zawsze. Po tym spotkaniu pisaliśmy jeszcze więcej i częściej.

Rozmawialiśmy na żywo równie swobodnie, jak w aplikacji, chodziliśmy po centrum handlowym i jedliśmy deser w Dippin’ Dots, gdzie poprosiłam pracownika Dippin’ Dots...

We exchanged a few handwritten letters (until mine was lost in the mail), met a few times to work together in a café or walk along the Seine.

Next month, we’ll finally overcome the 320 km that separate us and meet in person.

He came to my city and we met and spent one of the best weeks in my life. He became one of my best friends.

Wzięła samolot oraz przejechała 200 km samochodem, żeby zobaczyć… mnie? Tylko… mnie?

We stayed few days together in Zagreb, discovering the city, sharing experiences and adventures...

So, after a week of sending letters in Slowly, he asked me to meet up...