เขียนในภาษาอังกฤษเดิม แปลโดย OpenAI
เพื่อความเป็นส่วนตัว ฉันจะแบ่งปันเพียงอักษรย่อของเราสองคนเท่านั้น เพราะฉันยังไม่ได้บอกทุกคน (เช่น พ่อแม่ของฉัน) เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา
แฟนของฉัน O. และฉัน S. ได้พบกันบน Slowly ฉันเริ่มใช้ Slowly ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2025 ฉันยังใช้มันได้ไม่นานนัก ฉันวางแผนว่าจะไปประเทศของ O. ในเดือนกรกฎาคม ปี 2025 เพื่อเข้ารับการฝึกอบรม ฉันอยากจะหาคนรู้จักจากประเทศนั้นและเรียนรู้ภาษานั้น ฉันได้พบโปรไฟล์ของ O. บน Slowly และส่งจดหมายให้เขา เนื่องจากจดหมายใช้เวลามากกว่าสิบสองชั่วโมงกว่าจะไปถึง ฉันจึงต้องรออย่างอดทน Slowly ได้ช่วยฉันเรียนรู้เรื่องความอดทนจริงๆ
ฉันเริ่มคุยกับ O. ทุกวัน สิ่งที่ฉันทำมีเพียงรอจดหมายของเขามาถึง ในเดือนมีนาคม เราตัดสินใจคุยกันผ่านแอปส่งข้อความอีกแอปหนึ่ง พอถึงสิ้นเดือนมีนาคม เราตระหนักได้ว่าความรู้สึกของเรามีมากกว่าแค่เพื่อนทางจดหมาย เราเริ่มคบกัน มีวิดีโอคอล และ O. ก็วางแผนสถานที่ที่จะพาฉันไปเมื่อฉันเดินทางไปประเทศของเขา
ในการเดินทางไปประเทศของ O. ฉันต้องขอวีซ่า ฉันยื่นขอประมาณสี่เดือนก่อนวันเดินทางและรอผลด้วยความกังวล ฉันได้รับพาสปอร์ตคืนก่อนเดินทางเพียงสี่วัน — วีซ่าของฉันได้รับอนุมัติแล้ว
ฉันไม่มีวันลืมช่วงเวลาที่ได้เห็น O. ที่สนามบิน หลังจากการเดินทางอันยาวนานถึงสิบสองชั่วโมง ฉันเหนื่อยมากแต่ก็คุ้มค่า — เขายืนอยู่ตรงนั้น ความรักในชีวิตของฉัน ยืนอยู่ตรงหน้าฉันขณะที่ฉันพยายามไม่ล้มขณะลากกระเป๋าเดินทาง
มันเป็นเดือนที่ยอดเยี่ยมที่สุดในชีวิตของฉัน เรามาจากวัฒนธรรมที่แตกต่างกันมากและพูดคนละภาษา แต่เรากลับเข้าใจกันดีกว่าใครทั้งหมดได้อย่างไรนะ เราช่างแตกต่างกันเหลือเกิน แต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนกัน เราทั้งคู่เป็นคนที่พบความสุขในสิ่งเล็กๆ ง่ายๆ อาหารที่อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกินคือขนมปังชิ้นหนึ่งที่ฉันแบ่งกับเขา เครื่องดื่มที่ฉันชอบที่สุดคือชาเย็นที่เราดื่มด้วยกัน ฉันไม่เคยกินไอศกรีมที่อร่อยเท่าครั้งนั้น ที่เรานั่งกินอยู่ริมทางเท้าด้วยกัน ฉันไม่ได้อยู่ในบ้านเกิดของฉัน แต่เมื่อมองเข้าไปในดวงตาของเขา ฉันรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน
อยู่กับเขา ฉันได้ลิ้มรสสิ่งที่ไม่เคยลิ้มรสมาก่อน ฟังเพลงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน และค้นพบประเทศที่ฉันไม่เคยรู้จักมาก่อน ตลอดเวลานั้น ฉันได้ค้นพบอีกด้านหนึ่งของตัวเอง — ส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณที่รอให้ O. ปลุกมันขึ้นมา
การบอกลาที่สนามบินนั้นหนักหนาเกินกว่าจะทนได้ เขาสามารถมาส่งฉันได้แค่ถึงด่านตรวจพาสปอร์ต หลังจากนั้นฉันต้องไปต่อคนเดียว และฉันคิดว่าฉันร้องไห้อยู่เกือบชั่วโมงขณะมองภาพเหมือนที่เขาให้มา
เราส่งข้อความหากันทุกวันและยังคงวิดีโอคอลกันต่อไป ตอนนี้ทุกอย่างรู้สึกยากขึ้นกว่าเดิม ตอนที่ฉันวางแผนจะไปประเทศของเขาในเดือนกรกฎาคม เรามั่นใจว่าเราจะได้อยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าจะได้พบกันอีกเมื่อไหร่ ฉันเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่จะจบในปี 2026 O. ต้องผ่านการฝึกอบรมบางอย่างเพื่อหางาน เขาอยากมาหาฉันมาก แต่การฝึกอบรมของเขาอยู่ในช่วงวันหยุดของฉัน ดังนั้นเขาต้องอยู่ในประเทศของเขา ฉันกำลังพิจารณาการเดินทางไปประเทศของเขาอีกครั้ง แต่การยื่นขอวีซ่าต้องใช้ทั้งเวลาและเงิน ซึ่งฉันคิดว่าฉันอาจไม่มีเพียงพอ ฉันคิดว่าเราอาจจะไม่ได้พบกันอีกอย่างน้อยหนึ่งปี
หลังจากเรียนจบ ฉันตั้งใจจะหางานในประเทศของเขาและพัฒนาทักษะด้านภาษา บางทีมันอาจไม่ง่าย แต่ฉันอยากลอง เพราะฉันเชื่อในความรักระหว่างฉันกับ O. บางครั้งฉันรู้สึกสิ้นหวังหรือท้อแท้ แต่ความรักอันบริสุทธิ์ของ O. ให้พลังแก่ฉัน
เราต้องการจะแต่งงานกัน บางทีเราอาจต้องเปลี่ยนแปลงบางอย่างในตัวเราเองทั้งคู่ ท้ายที่สุดแล้ว เราเกิดและเติบโตในส่วนต่างๆ ของโลก แต่เราไม่เห็นว่านั่นเป็นอุปสรรคต่อความรักของเรา เรามั่นใจว่าเราจะมีความสุขด้วยกันอย่างแท้จริง ฉันหวังอย่างจริงใจว่าทุกคนที่อ่านเรื่องราวนี้จะเก็บเราไว้ในความคิดดีๆ และคำอธิษฐานของพวกเขา
ฉันตัดสินใจแบ่งปันเรื่องราวของเราเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้ใช้ Slowly คนอื่นๆ และเพื่อแสดงความขอบคุณต่อทีม Slowly ขอบคุณแอปที่สุดยอดนี้ที่ทำให้ฉันและ O. ได้พบกัน เราได้พบรักแท้ ฉันหวังว่าผู้ใช้ Slowly คนอื่นๆ และแม้แต่คนที่ยังไม่รู้จักแอปนี้ จะได้พบรักแท้และชีวิตที่มีความสุขเช่นกัน
