เขียนในภาษาอังกฤษเดิม แปลโดย OpenAI
เล่าให้ฉันฟังหน่อยเกี่ยวกับเรื่องราวที่มีตอนจบที่สมบูรณ์แบบและมีความสุขสิ เอาล่ะ ฉันได้อ่านเรื่องราว Slowly ของพวกคุณมาหลายเรื่องแล้ว และว้าว ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมาก หรืออย่างที่ Kim จะพูด และฉันขออ้างคำพูดของเธอว่า “คุณเคยอ่านเรื่องราว Slowly ที่โพสต์ไว้ที่นี่บ้างไหม? มันซาบซึ้งใจมากจริง ๆ ฉันหวังว่าจะได้เป็นเพื่อนกับใครสักคนได้นานขนาดนั้น หรือมีมิตรภาพที่จริงใจและซับซ้อนเช่นนั้น” ฉันยอมรับว่ากว่าจะถึงช่วงเวลานี้ ฉันเพิ่งจะหันมาให้ความสนใจอ่านเรื่องราว Slowly อย่างจริงจัง และว้าว ที่นั่นมีจักรวาลของเรื่องราวทั้งใบอยู่เลย โปรดยกโทษให้ฉันด้วยนะ Slowly fam ที่ก่อนหน้านี้ฉันช่างคิดตื้นเขินเหลือเกิน ตอนนี้เรื่องราวของฉันยังไม่มีตอนจบที่มีความสุข อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้
แต่ความเป็นเพื่อนของฉันกับ Kim ได้ผลิบานกลายเป็นสิ่งที่จริงใจและลึกซึ้ง เราเชื่อมต่อกันครั้งแรกเมื่อ 3 ปีก่อนบน Slowly ระหว่างเรามีไฟแรงกล้า และความหลงใหลในการเขียนก็ทำให้เราใกล้ชิดกันมากขึ้น น่าเสียดายที่เราได้ขาดการติดต่อกันไปเมื่อ 2 ปีก่อน แต่พอข้ามเวลามาถึงปี 2025 ฉันก็ได้บังเอิญเจอโปรไฟล์ของเธออีกครั้งบน Slowly เธอใช้บัญชีอื่นและอวาตาร์คนละแบบ หลังจากแลกเปลี่ยนจดหมายกันไปได้หกฉบับ ฉันก็คิดขึ้นมาว่า “เดี๋ยวนะ ฉันรู้จักคุณ!” และขอบันทึกไว้ตรงนี้เลยว่า ฉันรออยู่หนึ่งนาทีจริง ๆ 😂 ลองบอกฉันหน่อยสิว่ามีพล็อตหักมุมที่ดีกว่านี้ไหม ฉันจะรอ
ฉันเคยคิดว่าความเชื่อมโยงของเราหายไปแล้ว แต่สิ่งนั้นกลับทำให้ฉันตระหนักว่า ทุกการตัดสินใจที่ฉันทำ ล้วนพาฉันกลับมาหาเธอเสมอ ความเชื่อมโยงของเราไม่เคยหายไป มันแค่กำลังหาทางของมันเท่านั้น ทุกอย่างถูกกำหนดมาเพื่อให้มิตรภาพที่ยืนยาวนี้ได้เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์
ตอนนี้เรื่องราวของฉันก็ยังไม่มีตอนจบที่มีความสุข อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้
ฉันยังไม่ได้พบกับ Kim นะ Slowly fam แต่ขอให้สบายใจได้เลยว่าฉันจะได้พบเธอแน่นอน นั่นจะเพียงพอที่จะเรียกว่าเป็นตอนจบที่มีความสุขไหม? เอาล่ะ ผู้อ่านที่รัก ฉันไม่รู้ว่าคุณคิดอย่างไร แต่สำหรับฉันแล้ว กับ Kim ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะรักคำว่า “ตอนจบ” หรือไม่ แม้ว่ามันจะเป็นตอนจบที่มีความสุขก็ตาม
ขอให้เราไม่สูญเสียความเชื่อมโยงนี้ไป ขอให้มิตรภาพของเราไม่ใช่แค่ยืนยาว แต่เป็นนิรันดร์
