Sayfa 27 – Slowly

Nganha_nha

Arkadaşlık hakkında güzel bir anım var, o da üç yıl boyunca mektuplaştığım mektup arkadaşımla tanıştığım zamandı.

Hiç tanımadığınız birine sayısız mektup göndermek ve süreç içinde yavaş yavaş aşık olmak, oldukça gerçek dışı ama son derece romantik bir şey…

Bu deneyimi meditasyon gibi bir şey olarak tanımlayabilirim: Anın içinde tamamen var oluyorum ve yazmaya devam ederken dünyayı unutuyorum.

Yeni mektuplar gelmediği için yeniden sıkılmaya başlamıştım ve uygulamayı silip silmemeyi düşündüm.

Eski Sovyetler Birliği ve Ortodoks Kilisesi’ni Rusya’dan öğretmenlerle, post-kolonyalizmi ve yeni çağ mimarisini Afrika’dan öğrenciler…

Ne yazık ki hesabını devre dışı bıraktı ve ondan en son Ağustos ayında haber aldım.

Dünyayı kelimeleriyle görme şeklimi değiştiren insanlarla tanıştım, beni yerimden kalkmadan seyahat ettiriyorlar…

Kültürel ve dilsel engelleri aştık, basit bir mesajın ardında yatan olanaklara zihinlerimizi açtık.

Bir gün her şey anılara dönüşecek ve bu anılar yüzümüze ya gözyaşı ya da gülümseme getirecek.

Hindistan ve Pakistan sınırını aşan Manav ve Aisha’nın dostluğu, benim için sonsuza kadar değerli olacak.

Önemli bir insan bulduğunuzda, ne mesafe ne de zaman farkı hiçbir anlam ifade etmez…

Mesafe çiftleri zayıflatabilir, ancak bence bu bizi daha güçlü yaptı.