Slowly; yazma, düşünme ve hatta kendimi gözlemleme biçimimi değiştirdi. Zamanla belirli kalıpları fark etmeye başladım …

Bu sadece başkalarıyla yeniden bağlantı kurmakla ilgili değildi; kendi dayanıklılığımı yeniden keşfetmek ve dostluğun beklenmedik armağanlarına kalbimi açmanın getirdiği mutluluğu bulmakla ilgiliydi.

Hayatımda ne olursa olsun, ona yazabiliyorum; öyle rahatlatıcı bir his ki anlatmak imkânsız.

ABD’den biriyle tanıştım — şimdi iki yılı aşkın süredir çok değerli bir arkadaşım. O, güzel bir ruha sahip, doğal bir şekilde samimi biri ve bana yeniden kendime inanmayı öğretti.

Beni olduğum gibi kabul ediyor. Defalarca beni kurtardı, en karanlık vadilerden çekip çıkardı.

Onun yanında kendimi gerçekten görülmüş ve değer verilmiş hissediyorum – sadece bir en iyi arkadaşın sunabileceği bir his bu …

Mektup arkadaşlarımın paylaştığı bazı yemekleri yapmayı denedim; Hint Jalebi’si, Brezilya Goiabada’sı, Japon sakura jölesi ve Kore kimchisi—denemelerim mükemmel değildi ama kesinlikle çok eğlenceliydi.

Empatiyle dinler, düşünceli tavsiyeler verir ve her zaman beni gülümsetmeyi bilir.

Slowly uygulaması aracılığıyla, Hindistan’dan inanılmaz insanlarla tanıştım; onlar yolculuğumda gerçek rehberler oldular.

Beklenmedik bir şey oldu: Dünyanın dört bir yanındaki, iletişim kurmayı asla hayal edemeyeceğim insanlara ulaşmaya başladım. Yeni dostlukların filizlenmesi inanılmaz heyecan vericiydi.

SONUNDA, saçma derecede uzun mektuplara olan sevgimi anlayabilecek biri çıkmıştı—küçük bir roman olarak kabul edilebilecek türden mektuplar.

Alex beni tüm yönlerimle kucakladı. Onun sözleri beni hayatımın en karanlık günlerinde ayakta tuttu.