Writing with full attention is almost forgotten, in a world of instant messaging...

Nothing is off the limits with Slowly. There is a plethora of topics I can discuss here without people judging me.

Writing digital letters is definitely easier for a busy working adult like me.

Everyone is much older than me, but the lessons and the love that everyone leaves behind for this little girl are really a great happiness.

Kendimi kötü hissettigimde, mutlu olduğumda vesaire ne olursa olsun hiç düşünmeden yazıyorum onlara.

Bir yabancıya yazmak nasıl bir şey? Aynı ilgi alanlarını paylaşmak nasıl bir şey?

Ama benim için her şey çok daha farklı. Slowly'in tıpkı "öğretmenim" gibi olduğunu düşünüyorum.

Kadar farklı insanla konuşmanın ilk etkisi, konuşma becerilerimi artırmaktı - İngilizcemi mektuplar aracılığıyla öğrendiğimi söyleyebilirim.

Tüm mektuplarımızı defalarca okudum ama her seferinde bana aynı mutluluğu yaşattılar.

Ingilizce yazarken daha özgüvenli oldum, aslında Slowly'i indirmemin nedenlerinden biri de buydu...

Birinin zihnindeki en sade kişi, siz onları tanıdığınızda altında en karmaşık kişiliklere sahip olur.

There are now contacts I write once a week, some that vanish again and most important are the 2 or 3 persons I really feel connected to.