Oorspronkelijk geschreven in het Engels, vertaald door OpenAI.
Ik had nooit kunnen vermoeden dat ik zo’n sterke band zou opbouwen met iemand die zo ver weg woont. Hoewel we bijna 4 duizend kilometer van elkaar gescheiden zijn, is mijn penvriendin en vriendin Lyssa een belangrijk deel van mijn leven. We delen onze ups and downs, steunen elkaar en leren natuurlijk voortdurend iets nieuws over een andere cultuur. Door deze ervaringen sprak ik aan één stuk door over Ierland tegen mijn vrienden, tot het irritante toe, en is Lyssa veranderd in de absolute nummer 1-fan van pelmeni en medovik.
Ik kan het nog steeds niet helemaal bevatten dat we zo op elkaar lijken. We houden allebei enorm van creatief schrijven, musicals, katten en talen leren; onze gedachten en meningen zijn soms zelfs bizar gelijkaardig. Ik kan Lyssa dan ook niet anders omschrijven dan als een zielsverwant.
Dit is allemaal gebeurd met dank aan Slowly. Op een middag in juli op zomerkamp bekeek ik mijn meldingen en zag een binnenkomende brief. Ik hield meteen van de chaotische energie van de introductie, omdat het voor mij ook lastig is om structuur te houden. Hoe word je immers geacht je hele leven samen te vatten in een tiental zinnen? Ik schreef haastig een antwoord en de rest is geschiedenis.
Wat ik het mooiste vind aan Slowly is het communicatieformat dat het biedt. Simpel gezegd kun je geen diepgaande en interessante brief schrijven als je niet geeft om de persoon aan de andere kant van het scherm. In het tijdperk van sociale media is het vormen van betekenisvolle en oprechte connecties ontzettend waardevol.
Beste Slowly-team, bedankt voor het mogelijk maken van ons verhaal. Het is alweer 4 jaar geleden dat ik Lyssa heb ontmoet en ik hoop nog vele jaren haar vriend te blijven.
