Nie czuję się już obcy wobec świata — czuję, że jestem częścią globalnej społeczności życzliwych dusz.

Razem przeszliśmy przez nieznane i wyszliśmy z drugiej strony, trzymając się za ręce.

Myślałem, że nasza więź została utracona, ale to uświadomiło mi, że każda decyzja, jaką podjąłem, prowadziła mnie z powrotem do niej.

Chciałem czegoś wolniejszego, czegoś bardziej szczerego i czegoś, co pomogłoby mi lepiej nawiązywać kontakt z innymi ludźmi.

Chociaż żadne z nas w to nie wierzy, jesteśmy bratnimi duszami.

Odbyliśmy dziesiątki rozmów wideo, ale zobaczenie go na żywo po raz pierwszy było czymś zupełnie innym. Jakby mój telefon nie mógł pomieścić jego pełnej wersji.

I tak oto moje „szalone” marzenie się spełniło! Spędziliśmy razem dwa dni mojej podróży. Dzięki jej towarzystwu, doświadczyłem innej Japonii i miałem głębsze interakcje z lokalną osobą.

Nie chodziło tylko o ponowne połączenie się z innymi, ale o ponowne odkrycie własnej wytrzymałości i radości z otwierania się na niespodziewane dary przyjaźni.

Czasem przychodzi powoli, list po liście, aż staje się tym, czym zawsze miała być.

Chociaż nadal zmagam się ze znalezieniem mojego prawdziwego „ja”, przynajmniej zdobyłem/am po drodze kilku dobrych przyjaciół!

Dzięki Slowly poznałem wielu znajomych z różnych regionów i krajów, w tym z miejsc, o których wcześniej niewiele wiedziałem.

Kiedy po raz pierwszy dołączyłem do Slowly, moim celem było poznanie kilku przyjaciół, ale po drodze udało mi się również poprawić mój niemiecki.