Dla mnie było — i nadal jest — miejscem, w którym dwoje nieznajomych spotkało się, nie wiedząc, że odmieni, na dobre i na złe, bieg swojego życia.

Poznałem tu wielu przyjaciół, którzy wspierali mnie w trudnych chwilach po stracie …

Nigdy nie przepadałem za tym stylem pisania fikcyjnych opowiadań. Ale pewnego dnia postanowiłem wspomnieć o tym w moim liście …

Dzięki niej zacząłem dostrzegać, jak bardzo nasze myślenie jest kształtowane przez społeczeństwo …

Ta wiedza i interakcje pomogły mi wznieść moje umiejętności językowe na wyższy poziom i zmotywowały mnie do nauki kolejnego języka!

Życie jest jak pociąg jadący do stacji docelowej; po drodze jest wiele stacji, na których ludzie wsiadają i wysiadają …

Nie potrafię nazwać Lyssy inaczej niż bratnią duszą.

Powodem, dla którego dołączyłem, była moja pasja do różnych kultur …

Dla mnie Slowly to nie gra, ale miejsce, w którym w końcu mogę być tym, kim jestem …

Wewnątrz niego czuję „niebieski płomień” – cichy, a jednak płonący z wielką siłą. I teraz czuję, że ten sam płomień zapłonął w moim własnym sercu.

Slowly zmieniło sposób, w jaki piszę, myślę, a nawet obserwuję samego siebie. Z czasem zacząłem dostrzegać pewne wzorce …

Jeśli jest ktoś, kto waha się, czy odpowiedzieć na list, czy nie, zrób to, bo może to zmienić twoje życie.