Onlarca görüntülü görüşme yapmıştık ama onu ilk kez ekranın dışında görmek bambaşka hissettirdi. Sanki telefonum onun tam versiyonunu içine sığdıramıyordu.

İşte böyle, o "acayip" hayalim gerçekleşti! Gezi programımın iki gününü birlikte geçirdik. Onun eşliğiyle farklı bir Japonya deneyimledim ve yerel bir kişiyle daha derin bir etkileşim kurdum.

Bu sadece başkalarıyla yeniden bağlantı kurmakla ilgili değildi; kendi dayanıklılığımı yeniden keşfetmek ve dostluğun beklenmedik armağanlarına kalbimi açmanın getirdiği mutluluğu bulmakla ilgiliydi.

Bazen aşk yavaşça gelir, mektup mektup, ta ki olması gerektiği hâle gelene kadar.

Hâlâ öz benliğimi bulmakta zorlanıyor olsam da, en azından bu süreçte birkaç iyi arkadaş edindim!

Slowly sayesinde farklı bölgelerden ve ülkelerden birçok insanla tanıştım; hatta bazıları daha önce pek tanımadığım ülkelerdendi.

Slowly’e ilk katıldığımda amacım birkaç arkadaş edinmekti, ancak bu süreçte Almancamı da geliştirmeyi başardım.

Gerçekten cevap yazmaya zaman ayıran herkese her zaman teşekkür ederim, o kelimelerin bir mektup arkadaşının ruh hâlini ne kadar yükseltebileceğini bilemezsiniz!

Hayatımda ne olursa olsun, ona yazabiliyorum; öyle rahatlatıcı bir his ki anlatmak imkânsız.

Her şey bir mektupla başladı... Ama o mektup, sadece bir başlangıçtı.

Bana ne yazdığını keşfetmeyi çok seviyordum, kelimelerini seviyordum ve bana “hoşça kal” derken sarılmalar göndermesini çok seviyordum...

Onunla birlikte daha önce hiç tatmadığım şeyleri tattım, hiç duymadığım şarkıları dinledim ve benim için bilinmeyen bir ülkeyi keşfettim.