Onun içinde, sessiz ama güçle yanan bir "mavi alev" hissediyorum. Ve şimdi, aynı alevin kendi kalbimde de yandığını hissediyorum.

İşte böyle, o "acayip" hayalim gerçekleşti! Gezi programımın iki gününü birlikte geçirdik. Onun eşliğiyle farklı bir Japonya deneyimledim ve yerel bir kişiyle daha derin bir etkileşim kurdum.

Mektup arkadaşlarımın paylaştığı bazı yemekleri yapmayı denedim; Hint Jalebi’si, Brezilya Goiabada’sı, Japon sakura jölesi ve Kore kimchisi—denemelerim mükemmel değildi ama kesinlikle çok eğlenceliydi.

Artık canım sıkıldığında, endişelendiğimde ya da sadece birkaç iyileştirici söze ihtiyaç duyduğumda sohbet edebileceğim insanlar var.

Bu seviyeli konuşma ise kaliteli dostlukları getiriyor...