Onlarca görüntülü görüşme yapmıştık ama onu ilk kez ekranın dışında görmek bambaşka hissettirdi. Sanki telefonum onun tam versiyonunu içine sığdıramıyordu.

İşte böyle, o "acayip" hayalim gerçekleşti! Gezi programımın iki gününü birlikte geçirdik. Onun eşliğiyle farklı bir Japonya deneyimledim ve yerel bir kişiyle daha derin bir etkileşim kurdum.

Sonunda, ömür boyu süren o anların sonunda karşıma geldi, onu kucakladım ve mektubu verdim.

Zaman o kadar çabuk geçti ki kendimi şu an, birbirimizi ilk gördüğümüzde sarıldığımız o anda buluyorum. Sarılıp ağladık.

Sonra bana bir uçak bileti hediye ettin ve 800 km uçtuktan sonra sonunda seni yüz yüze tanıyabildim.

Yaklaşık 5, belki de 6 yıl önce konuşmaya başladık ve sadece 2 hafta önce onu doğru düzgün ilk kez görmek için uçakla yanına gittim.

İlk mektubumuzun iki yıllık yıldönümünden üç gün sonra inanılmaz bir şey oldu: Yüz yüze tanıştık.

Ella ve Jessica, 15 yaşındayken Slowly üzerinden tanıştılar. Üç yıl boyunca mektuplaştıktan sonra, 18 yaşında 3.700 mil yolculuk ederek yüz yüze buluştular—şimdi ise 2026’daki bir sonraki buluşmalarını planlıyorlar.

Arkadaşlık hakkında güzel bir anım var, o da üç yıl boyunca mektuplaştığım mektup arkadaşımla tanıştığım zamandı.

Gil çok çaba sarf etti, çalışmasına rağmen çok zaman ayırdı ve bize kendi memleketi Querétaro'daki birçok güzel yere götürdü, bu yerlere onsuz asla gidemeyeceğimiz yerlerdi.

Özlem duyan eski bir arkadaş gibi hissediyorum ve nihayet uzun bir ayrılıktan sonra yeniden buluşmuş gibiyiz.

Umarım yollarımız bir gün, yakın bir zamanda kesişir.