Alles begon met een brief... Maar die brief was slechts het begin.

Ik hield ervan om te ontdekken wat ze me had geschreven, ik hield van haar woorden en van de manier waarop ze “tot ziens” zei terwijl ze me knuffels stuurde...

Samen met hem proefde ik dingen die ik nog nooit had geproefd, luisterde ik naar liedjes die ik nog nooit had gehoord en ontdekte ik een land dat voor mij onbekend was.

Ik ontmoette iemand uit de Verenigde Staten — nu al meer dan twee jaar een dierbare vriend. Hij is een prachtige ziel, moeiteloos authentiek, en hij heeft me geleerd weer in mezelf te geloven.

Uiteindelijk, in die momenten die een heel leven leken te duren, stond ze voor me, ik omhelsde haar en gaf haar de brief.

Hij accepteert me zoals ik ben. Hij heeft me keer op keer gered, me uit de donkerste dalen getrokken.

Langzaam merkte ik dat ik niet alleen nieuwe culturen leerde kennen, maar ook mezelf opnieuw leerde kennen.

De tijd is zo snel voorbijgegaan dat ik me nu weer terugbevond in dat moment toen we elkaar voor het eerst zagen en omhelsden. We omhelsden elkaar en huilden.

Deze twee mensen zullen elkaar waarschijnlijk nooit ontmoeten, maar in mijn gedachten staan hun woorden naast elkaar als boekensteunen die een hoofdstuk van mijn leven dragen.

Het was half september 2021 en op die avond kwamen we samen. Onze zielen hadden elkaar gevonden.

Het is gek om te bedenken dat ik via een simpele brieven-uitwisselingsapp emotionele steun heb gevonden bij mensen die ik nog nooit heb ontmoet.

In haar aanwezigheid voel ik me gezien en gewaardeerd – op een manier zoals alleen een beste vriend dat kan geven …