Voor mij is Slowly geen spel, maar een plek waar ik eindelijk kan zijn wie ik ben …

In hem voel ik een "blauwe vlam" — stil, maar brandend met kracht. En nu voel ik dat diezelfde vlam in mijn eigen hart is ontstoken.

Slowly veranderde de manier waarop ik schrijf, denk en zelfs hoe ik naar mezelf kijk. Na verloop van tijd begon ik patronen op te merken …

Als je twijfelt om wel of niet op een brief te antwoorden: doe het, want het zou je leven kunnen veranderen.

Ik voel me niet langer een vreemde in de wereld; ik voel dat ik deel uitmaak van een wereldwijde gemeenschap van vriendelijke zielen.

We gingen samen door het onbekende en kwamen er aan de andere kant hand in hand uit.

Ik dacht dat onze verbinding verloren was, maar dat liet me beseffen dat elke beslissing die ik nam me weer naar haar terugbracht.

Ik wilde iets langzamers, iets eerlijkers en iets dat me zou helpen om op een betere manier met mensen in contact te komen.

Hoewel geen van ons beiden erin gelooft, zijn wij zielsverwanten.

We hadden tientallen videogesprekken gevoerd, maar hem voor het eerst buiten het scherm zien voelde compleet anders. Alsof mijn telefoon de volledige versie van hem niet kon bevatten.

En zo werd mijn "vreemde" droom werkelijkheid! We hebben twee dagen van mijn reis samen doorgebracht. Met haar gezelschap heb ik een ander Japan ervaren en had ik diepere interacties met een lokale inwoner.

Het ging niet alleen om het opnieuw verbinden met anderen, maar ook om het herontdekken van mijn eigen veerkracht en de vreugde van het openen van mijn hart voor de onverwachte geschenken van vriendschap.