We hadden tientallen videogesprekken gevoerd, maar hem voor het eerst buiten het scherm zien voelde compleet anders. Alsof mijn telefoon de volledige versie van hem niet kon bevatten.

En zo werd mijn "vreemde" droom werkelijkheid! We hebben twee dagen van mijn reis samen doorgebracht. Met haar gezelschap heb ik een ander Japan ervaren en had ik diepere interacties met een lokale inwoner.

Uiteindelijk, in die momenten die een heel leven leken te duren, stond ze voor me, ik omhelsde haar en gaf haar de brief.

De tijd is zo snel voorbijgegaan dat ik me nu weer terugbevond in dat moment toen we elkaar voor het eerst zagen en omhelsden. We omhelsden elkaar en huilden.

Totdat je me verraste met een vliegticket, en na 800 km vliegen kon ik je eindelijk persoonlijk ontmoeten.

We begonnen ongeveer 5, misschien nu 6 jaar geleden met praten, en slechts 2 weken geleden vloog ik over om hem voor het eerst echt te ontmoeten.

Drie dagen na de tweede verjaardag van onze eerste brief gebeurde er iets ongelooflijks: we ontmoetten elkaar in persoon.

Ella en Jessica leerden elkaar kennen via Slowly toen ze 15 waren. Na drie jaar brieven uitwisselen, reisden ze op hun 18e 3.700 mijl om elkaar persoonlijk te ontmoeten—en nu plannen ze hun volgende ontmoeting in 2026.

Ik heb een mooie herinnering aan vriendschap – dat was toen ik mijn penvriend ontmoette na 3 jaar brieven schrijven aan elkaar.

Gil deed erg zijn best, nam veel tijd ondanks zijn werk en nam ons ook mee naar allerlei mooie plekken in zijn thuisstad Querétaro, waar we zonder hem waarschijnlijk nooit waren gekomen.

Het voelt alsof we oude vrienden zijn die elkaar hebben gemist en eindelijk herenigd zijn na een lange scheiding.

Ik bid en hoop dat onze paden elkaar binnenkort weer kruisen, eerder dan later.